မြန်မာ မံမီ (သို့မဟုတ်) အမေရိကန်မှာ ပြတိုက်သွင်းပြသခြင်းခံထားရတဲ့ မင်းသားသီဟသူ၏ ရုပ်အလောင်း

မြန်မာ မံမီ (သို့မဟုတ်) အမေရိကန်မှာ ပြတိုက်သွင်းပြသခြင်းခံထားရတဲ့ မင်းသားသီဟသူ၏ ရုပ်အလောင်း

အောက်တွင် Unicode ဖြင့်ဖတ်နိုင်ပါသည်။

ျမန္မာ မံမီ (သို႔မဟုတ္) အေမရိကန္မွာ ျပတိုက္သြင္းျပသျခင္းခံထားရတဲ့ မင္းသားသီဟသူ၏ ႐ုပ္အေလာင္း

ဒီအေၾကာင္းကိုကြၽန္ေတာ္အလယ္တန္းေက်ာင္သားဘဝတုန္းကမဂၢဇင္းစာအုပ္တစ္အုပ္မွာ ဖတ္ဖူးကတည္းက ႏွေျမာျခင္းႀကီးစြာျဖစ္မိတယ္ ။

လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္း၇၀၀ ေက်ာ္ကမင္းသားတစ္ပါးကိုမ်က္ျမင္ေတြ႕ရဖို႔ဆိုတာယေန႔ေခတ္မွာ ဘယ္လိုမွမျဖစ္ႏိုင္ေတာ့တဲ့ကိစၥ။ ဒါေပ မယ့္ ျမန္မာေတြမွာဒီအခြင့္အေရးရွိေနတယ္။

သို႔ေသာ္သမိုင္းထဲကျမန္မာမင္းသားရဲ႕အေလာင္းကိုျမန္မာေတြၾကည့္ရႈ႕ခြင့္မရဘဲ အေမရိကန္ကၾကည့္ရႈ႕ခြင့္ရေနတယ္။

ယေန႔ေခတ္လိုအေနအထားမ်ိဳးမွာသံတမန္နည္းနဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္၊အျခားနည္းနဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ ျမန္မာေတြအေနနဲအေမရိကန္ဆီကျပန္ေတာင္းသင့္တယ္။

ျပည္ေထာင္စုသမၼတျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးျပန္လည္ ထူေထာင္ေရးအတြက္အေမရိကန္၏အကူအညီကိုႏိုင္ငံ ေတာ္ အစိုးရကလက္ခံၿပီး၊ႀကိဳးပမ္းခဲ့ရာတြင္အေမရိကန္ပညာသည္မ်ားကိုလည္းအသုံးျပဳခဲ့ရေလသည္။

ထိုပညာသည္အဖြဲ႕တြင္ေရွးေဟာင္း ပစၥည္း ရွာေဖြတူးေဖာ္ေရးဆိုင္ရာပါရဂူႀကီး တစ္ဦးလည္းပါဝင္ခဲ့သည္။

ယင္းပါရဂူႀကီးသည္၁၉၅ဝျပည္ႏွစ္ႏွင့္၁၉၅၃ခုႏွစ္မ်ားအၾကားတြင္ေရွး ဒလၿမိဳ႕ေဟာင္း၊တြံေတးေတာႀကီးတန္းဌက္ေအာ္စန္းေတာထဲတြင္ေရွးေဟာင္း သုေတသနမ်ားျပဳလုပ္ခဲ့သည္။

ေရွးဒလၿမိဳ႕ေဟာင္းေနရာကိုတိုင္းထြာရန္ထက္ပညာရွိအမတ္ႀကီးရာဇသၾကၤန္၏သခ်ိဳင္းဂူကိုရွာေဖြရန္အားသန္ခဲ့သည္။ ယင္းသို႔သုေတသနျပဳစဥ္ ထူးျခားသည့္ရွာေဖြေတြ႕ရွိခ်က္တစ္ခု ေတြ႕ရွိခဲ့သည္။

ပါရဂူႀကီး သည္ပုဂံအိမ္ေရွ႕မင္းသားသီဟသူ၏အေလာင္းကိုရာဝင္စဥ္အိုးႀကီးထဲတြင္မပုပ္မသိုးေအာင္ေဆး ရည္ဆီစိမ္ထားသည္ကိုေတြ႕လိုက္ရသည္။

သို႔ႏွင့္ ပါရဂူႀကီးအေမရိကန္ႏိုင္ငံသို႔အျပန္တြက္ ယင္းသီဟသူ၏အေလာင္းစိမ္ထား သည့္ရာဝင္အိုးႀကီးကို မကြဲမရွေစဘဲ ေကာက္႐ိုးႀကိဳးေခြမ်ားပတ္လွ်က္

သစ္သားဝက္ၿခံေသတၱာထဲထည့္ၿပီး သေဘၤာေပၚသို႔ တင္ေဆာင္သြားေလသည္။ ထိုရာဝင္အိုးႀကီးအား အလုပ္သမားမ်ားထမ္းယူၿပီး

သေဘၤာကုန္းပတ္ေပၚ သို႔တင္ေဆာင္သည္ကိုဒလၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားအေတာ္မ်ားမ်ားမ်က္ ျမင္ကိုယ္ေတြ႕ျမင္လိုက္ၾကရသည္။

ယင္းအိုးႀကီးကိုသေဘၤာေပၚသို႔သယ္ေဆာင္စဥ္အေကာက္ေတာ္ဌာနမွဖြင့္ၾကည့္ စစ္ေဆးခြင့္မရွိသည့္အတြက္စဥ္းစားစရာပင္ အခ်က္တစ္ခ်က္ျဖစ္ေနသည္။

ႏွစ္ေပါင္း၇၀ဝေက်ာ္ခန္႔က ပုဂံျပည့္ရွင္မင္းၾတား၏သားေတာ္သီဟသူ ၏ အ ေလာင္း ကိုရာဝင္အိုးႏွင့္ဆီစိမ္ထားရာမွအေမရိကန္စီးပြားေရးပါရဂူတစ္ဦးက

၁၉၅၀-၁၉၅၃ႏွစ္အၾကား တူးေဖာ္ကာ အေမရိကန္ႏိုင္ငံသို႔သယ္ေဆာင္သြား၍ ျပတိုက္တစ္ခုတြင္ထားရွိေၾကာင္း စသျဖင့္အက်ယ္တဝင့္ေရးသားေဖာ္ျပထားသည္။

၎ရာဝင္အိုးႀကီးကို သယ္ေဆာင္သြားစဥ္ ကိုယ္ေတြ႕မ်က္ျမင္ႀကဳံလိုက္ရေသာ ျမန္မာအမ်ိဳးသားတစ္ဦးသည္ အေမရိကန္သို႔ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ဝင္ေရာက္ၾကည့္ရႈမိသည္။

ျပတိုက္တြင္ ကမာၻအရပ္ရပ္မွေရွးေဟာင္း ပစၥည္းမ်ားျဖင့္ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ျပင္ဆင္ထားရွိေလသည္။ ျပတိုက္၏တစ္ခုေသာေနရာတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွသယ္ေဆာင္လာေသာ

ရာဝင္စဥ့္အိုးႀကီးကိုေတြ႕ရၿပီး စဥ္အိုးႀကီးယွဥ္လ်က္ႏွင့္ ေက်ာက္စားပြဲရွည္ ႀကီးေပၚတြင္ေလလုံမွန္ေခါင္းတစ္ခုရွိၿပီး မွန္ေခါင္းထဲတြင္ဆီစိမ္ထားေသာ

အသက္၂၀ ပင္မျပည့္ေသးေသာလုလင္ပ်ိဳအေလာင္းကိုထင္ထင္ရွားရွားေတြ႕ျမင္လိုက္ရသည္။မွန္ေခါင္းတြင္မင္းသားသီဟသူ၊

ပုဂံေခတ္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ၁၂၅၄ ေအဒီဟူေသာကမၼည္းစာတန္းအဂၤလိပ္ဘာ သာျဖင့္ေရးထိုးထားသည္ကိုေတြ႕ရသျဖင့္အ ေလာင္း ၏႐ုပ္လကၡဏာကိုအနီးကပ္ေလ့လာၾကည့္ရာ၊

ေသွ်ာင္တေစာင္းထုံး၊ ႏႈတ္ခမ္းေမြးေရး ေရး၊ကိုယ္လုံးကိုယ္ေပါက္ေထာင္ေထာင္ေမာင္းေမာင္း၊အသားဝါ၊ ျခေသၤ့႐ုပ္မ်ားေဖာ္ထားေသာေငြျခည္ေဖာက္မည္းပုဆိုးႏွင့္

ထိုင္မ သိမ္းအက်ႌ၊ေ႐ႊဆင္ျမန္းထား၍ပိုးပဝါကိုလက္တြင္က်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုပ္ကိုင္ထားသည္ကိုေတြ႕ရေလသည္။

ပါး႐ိုးမ်ားထေလာက္ေအာင္အံ ႀကိတ္ ထားသည့္ မ်က္ႏွာအသြင္မ်က္လုံးမ်ားမွာကားျပဴးေၾကာင္လ်က္ရွိေလသည္။

ယင္းျမန္မာအမ်ိဳးသားႏွင့္ အေမရိကန္ ပါရဂူႀကီးတို႔ သီဟသူအေလာင္းႏွင့္ပတ္သက္၍ေဆြးေႏြးၾကရာတြင္ ပါရဂူႀကီးက ၎မင္းသားအေလာင္းကို

ႏွစ္ေပါင္း၇၀ဝရာမွစ၍ ယေန႔တိုင္ မပုပ္မသိုး၊မပ်က္မစီး ေနာင္လည္း ႏွစ္ေပါင္းရာႏွင့္ေထာင္ႏွင့္ခ်ီ၍ တာရွည္ခံဦးမည္ျဖစ္ေလရာ

ျမန္မာ့နည္းျဖင့္ ေဆးရည္စိမ္ထားပုံမွာမွတ္သားစရာ အခ်က္တစ္ရပ္ပင္ျဖစ္ေၾကာင္း ခ်ီးက်ဳးသည္။တစ္ဖန္ ေနာင္လူႀကီးမင္းတို႔ႏိုင္ငံတြင္

ထိုက္ထိုက္တနတန္ ျပတိုက္ႀကီးတည္ေဆာက္ၿပီးေသာအခါ ယင္းသီဟသူအေလာင္းကို ျပန္လည္ေပးအပ္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ကတိေပးသြားသည္။

သီဟသူ၏အေလာင္းႏွင့္ပတ္သက္၍ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံမွ ရာဇဝင္သုေတသီမ်ားေရွးေဟာင္းသုေတသီမ်ားသုေတသနျပဳလုပ္ရန္ စိတ္ဝင္စားဖြယ္ေကာင္းလွသည္ဟုယူဆမိပါသည္။

မင္းသားသီဟသူဟာ ပုဂံဥဇနာမင္းရဲ႕သားေတာ္ျဖစ္ၿပီး အမ်က္ ေဒါသႀကီးမႈေၾကာင့္အမတ္မ်ားရဲ႕အဆုံးစီရင္ျခင္းကိုခံခဲ့ရသူပါ။

ဒီအေၾကာင္းကိုေရးခဲ့သူဟာ သတင္း စာဆရာႀကီးဦးသိန္းေမာင္ျဖစ္ပါတယ္။တိုင္း သိျပည္သိသတင္းစာဆရာႀကီးတစ္ဦးအေနနဲ႔ မဟုတ္တာကိုေတာ့ေရးမည္မထင္ပါ။

ဒါေပမယ့္ဆိုးတာတစ္ခုကေတာ့ ဆရာႀကီးရဲ႕စာထဲမွာမင္းသားသီဟသူရဲ႕မံမီဟာအေမရိကန္ဘယ္ၿမိဳ႕၊ဘယ္ျပတိုက္ဆိုတာကိုေဖာ္ျပထားျခင္းမရွိတာပါပဲ။

ေဖာ္ျပထားခဲ့ရင္ေတာ့တစ္ခတ္တစ္ခါကျမန္မာတို႔ရဲ႕ေဆးရည္စိမ္မႈအတတ္ကိုေလ့လာခြင့္ရၾကမွာပါ..

တတ္ကြၽမ္းနားလည္သူမ်ားအေနျဖင့္မွတ္တမ္းမ်ားကိုရွာေဖြၿပီးေဖာ္ထုတ္သင့္ပါတယ္လို႔အႀကံေပးပါရေစ။

Credit – Lucky Myanmar

Unicode

မြန်မာ မံမီ (သို့မဟုတ်) အမေရိကန်မှာ ပြတိုက်သွင်းပြသခြင်းခံထားရတဲ့ မင်းသားသီဟသူ၏ ရုပ်အလောင်း

ဒီအကြောင်းကိုကျွန်တော်အလယ်တန်းကျောင်သားဘဝတုန်းကမဂ္ဂဇင်းစာအုပ်တစ်အုပ်မှာ ဖတ်ဖူးကတည်းက နှမြောခြင်းကြီးစွာဖြစ်မိတယ် ။

လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ပေါင်း၇၀၀ ကျော်ကမင်းသားတစ်ပါးကိုမျက်မြင်တွေ့ရဖို့ဆိုတာယနေ့ခေတ်မှာ ဘယ်လိုမှမဖြစ်နိုင်တော့တဲ့ကိစ္စ။ ဒါပေ မယ့် မြန်မာတွေမှာဒီအခွင့်အရေးရှိနေတယ်။

သို့သော်သမိုင်းထဲကမြန်မာမင်းသားရဲ့အလောင်းကိုမြန်မာတွေကြည့်ရှု့ခွင့်မရဘဲ အမေရိကန်ကကြည့်ရှု့ခွင့်ရနေတယ်။

ယနေ့ခေတ်လိုအနေအထားမျိုးမှာသံတမန်နည်းနဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ်၊အခြားနည်းနဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ် မြန်မာတွေအနေနဲအမေရိကန်ဆီကပြန်တောင်းသင့်တယ်။

ပြည်ထောင်စုသမ္မတမြန်မာနိုင်ငံတော်ကြီးပြန်လည် ထူထောင်ရေးအတွက်အမေရိကန်၏အကူအညီကိုနိုင်ငံ တော် အစိုးရကလက်ခံပြီး၊ကြိုးပမ်းခဲ့ရာတွင်အမေရိကန်ပညာသည်များကိုလည်းအသုံးပြုခဲ့ရလေသည်။

ထိုပညာသည်အဖွဲ့တွင်ရှေးဟောင်း ပစ္စည်း ရှာဖွေတူးဖော်ရေးဆိုင်ရာပါရဂူကြီး တစ်ဦးလည်းပါဝင်ခဲ့သည်။

ယင်းပါရဂူကြီးသည်၁၉၅ဝပြည်နှစ်နှင့်၁၉၅၃ခုနှစ်များအကြားတွင်ရှေး ဒလမြို့ဟောင်း၊တွံတေးတောကြီးတန်းဌက်အော်စန်းတောထဲတွင်ရှေးဟောင်း သုတေသနများပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ရှေးဒလမြို့ဟောင်းနေရာကိုတိုင်းထွာရန်ထက်ပညာရှိအမတ်ကြီးရာဇသင်္ကြန်၏သချိုင်းဂူကိုရှာဖွေရန်အားသန်ခဲ့သည်။ ယင်းသို့သုတေသနပြုစဉ် ထူးခြားသည့်ရှာဖွေတွေ့ရှိချက်တစ်ခု တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ပါရဂူကြီး သည်ပုဂံအိမ်ရှေ့မင်းသားသီဟသူ၏အလောင်းကိုရာဝင်စဉ်အိုးကြီးထဲတွင်မပုပ်မသိုးအောင်ဆေး ရည်ဆီစိမ်ထားသည်ကိုတွေ့လိုက်ရသည်။

သို့နှင့် ပါရဂူကြီးအမေရိကန်နိုင်ငံသို့အပြန်တွက် ယင်းသီဟသူ၏အလောင်းစိမ်ထား သည့်ရာဝင်အိုးကြီးကို မကွဲမရှစေဘဲ ကောက်ရိုးကြိုးခွေများပတ်လျှက်

သစ်သားဝက်ခြံသေတ္တာထဲထည့်ပြီး သင်္ဘောပေါ်သို့ တင်ဆောင်သွားလေသည်။ ထိုရာဝင်အိုးကြီးအား အလုပ်သမားများထမ်းယူပြီး

သင်္ဘောကုန်းပတ်ပေါ် သို့တင်ဆောင်သည်ကိုဒလမြို့သူမြို့သားအတော်များများမျက် မြင်ကိုယ်တွေ့မြင်လိုက်ကြရသည်။

ယင်းအိုးကြီးကိုသင်္ဘောပေါ်သို့သယ်ဆောင်စဉ်အကောက်တော်ဌာနမှဖွင့်ကြည့် စစ်ဆေးခွင့်မရှိသည့်အတွက်စဉ်းစားစရာပင် အချက်တစ်ချက်ဖြစ်နေသည်။

နှစ်ပေါင်း၇၀ဝကျော်ခန့်က ပုဂံပြည့်ရှင်မင်းတြား၏သားတော်သီဟသူ ၏ အ လောင်း ကိုရာဝင်အိုးနှင့်ဆီစိမ်ထားရာမှအမေရိကန်စီးပွားရေးပါရဂူတစ်ဦးက

၁၉၅၀-၁၉၅၃နှစ်အကြား တူးဖော်ကာ အမေရိကန်နိုင်ငံသို့သယ်ဆောင်သွား၍ ပြတိုက်တစ်ခုတွင်ထားရှိကြောင်း စသဖြင့်အကျယ်တဝင့်ရေးသားဖော်ပြထားသည်။

၎င်းရာဝင်အိုးကြီးကို သယ်ဆောင်သွားစဉ် ကိုယ်တွေ့မျက်မြင်ကြုံလိုက်ရသော မြန်မာအမျိုးသားတစ်ဦးသည် အမေရိကန်သို့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုမိသည်။

ပြတိုက်တွင် ကမ္ဘာအရပ်ရပ်မှရှေးဟောင်း ပစ္စည်းများဖြင့် သပ်သပ်ရပ်ရပ်ပြင်ဆင်ထားရှိလေသည်။ ပြတိုက်၏တစ်ခုသောနေရာတွင် မြန်မာနိုင်ငံမှသယ်ဆောင်လာသော

ရာဝင်စဉ့်အိုးကြီးကိုတွေ့ရပြီး စဉ်အိုးကြီးယှဉ်လျက်နှင့် ကျောက်စားပွဲရှည် ကြီးပေါ်တွင်လေလုံမှန်ခေါင်းတစ်ခုရှိပြီး မှန်ခေါင်းထဲတွင်ဆီစိမ်ထားသော

အသက်၂၀ ပင်မပြည့်သေးသောလုလင်ပျိုအလောင်းကိုထင်ထင်ရှားရှားတွေ့မြင်လိုက်ရသည်။မှန်ခေါင်းတွင်မင်းသားသီဟသူ၊

ပုဂံခေတ် မြန်မာနိုင်ငံ ၁၂၅၄ အေဒီဟူသောကမ္မည်းစာတန်းအင်္ဂလိပ်ဘာ သာဖြင့်ရေးထိုးထားသည်ကိုတွေ့ရသဖြင့်အ လောင်း ၏ရုပ်လက္ခဏာကိုအနီးကပ်လေ့လာကြည့်ရာ၊

သျှောင်တစောင်းထုံး၊ နှုတ်ခမ်းမွေးရေး ရေး၊ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ထောင်ထောင်မောင်းမောင်း၊အသားဝါ၊ ခြင်္သေ့ရုပ်များဖော်ထားသောငွေခြည်ဖောက်မည်းပုဆိုးနှင့်

ထိုင်မ သိမ်းအင်္ကျီ၊ရွှေဆင်မြန်းထား၍ပိုးပဝါကိုလက်တွင်ကျစ်ကျစ်ပါအောင်ဆုပ်ကိုင်ထားသည်ကိုတွေ့ရလေသည်။

ပါးရိုးများထလောက်အောင်အံ ကြိတ် ထားသည့် မျက်နှာအသွင်မျက်လုံးများမှာကားပြူးကြောင်လျက်ရှိလေသည်။

ယင်းမြန်မာအမျိုးသားနှင့် အမေရိကန် ပါရဂူကြီးတို့ သီဟသူအလောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ဆွေးနွေးကြရာတွင် ပါရဂူကြီးက ၎င်းမင်းသားအလောင်းကို

နှစ်ပေါင်း၇၀ဝရာမှစ၍ ယနေ့တိုင် မပုပ်မသိုး၊မပျက်မစီး နောင်လည်း နှစ်ပေါင်းရာနှင့်ထောင်နှင့်ချီ၍ တာရှည်ခံဦးမည်ဖြစ်လေရာ

မြန်မာ့နည်းဖြင့် ဆေးရည်စိမ်ထားပုံမှာမှတ်သားစရာ အချက်တစ်ရပ်ပင်ဖြစ်ကြောင်း ချီးကျုးသည်။တစ်ဖန် နောင်လူကြီးမင်းတို့နိုင်ငံတွင်

ထိုက်ထိုက်တနတန် ပြတိုက်ကြီးတည်ဆောက်ပြီးသောအခါ ယင်းသီဟသူအလောင်းကို ပြန်လည်ပေးအပ်မည်ဖြစ်ကြောင်း ကတိပေးသွားသည်။

သီဟသူ၏အလောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံမှ ရာဇဝင်သုတေသီများရှေးဟောင်းသုတေသီများသုတေသနပြုလုပ်ရန် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းလှသည်ဟုယူဆမိပါသည်။

မင်းသားသီဟသူဟာ ပုဂံဥဇနာမင်းရဲ့သားတော်ဖြစ်ပြီး အမျက် ဒေါသကြီးမှုကြောင့်အမတ်များရဲ့အဆုံးစီရင်ခြင်းကိုခံခဲ့ရသူပါ။

ဒီအကြောင်းကိုရေးခဲ့သူဟာ သတင်း စာဆရာကြီးဦးသိန်းမောင်ဖြစ်ပါတယ်။တိုင်း သိပြည်သိသတင်းစာဆရာကြီးတစ်ဦးအနေနဲ့ မဟုတ်တာကိုတော့ရေးမည်မထင်ပါ။

ဒါပေမယ့်ဆိုးတာတစ်ခုကတော့ ဆရာကြီးရဲ့စာထဲမှာမင်းသားသီဟသူရဲ့မံမီဟာအမေရိကန်ဘယ်မြို့၊ဘယ်ပြတိုက်ဆိုတာကိုဖော်ပြထားခြင်းမရှိတာပါပဲ။

ဖော်ပြထားခဲ့ရင်တော့တစ်ခတ်တစ်ခါကမြန်မာတို့ရဲ့ဆေးရည်စိမ်မှုအတတ်ကိုလေ့လာခွင့်ရကြမှာပါ..

တတ်ကျွမ်းနားလည်သူများအနေဖြင့်မှတ်တမ်းများကိုရှာဖွေပြီးဖော်ထုတ်သင့်ပါတယ်လို့အကြံပေးပါရစေ။

Credit – Lucky Myanmar

Crd



Post Views:
12

Crd